2e editie - december 2015

Zomaar een bakkie

Afbeelding 1

Zomaar een bakkie

Op een donkere dinsdagmiddag stopt mijn auto onderaan een dijk in Dussen. De zijdeur opent en Ben Wijnands roept: “wij kennen elkaar toch?”. En dat klopt. Ik ken Ben door zijn werkzaamheden voor de Wmo-adviesraad. Ik mag naar binnen en bij een knapperend haardvuurtje hebben we een gesprek over ‘zomaar een bakkie doen’ en een bijzonder kerstdiner.Deur Ben Wijnands

Met jonge mensen
Op mijn vraag of Ben nog meer doet naast de Wmo-adviesraad, reageert hij timide. “Ja, ik doe nog wel wat voor de kerk. Er is een jeugdclub, ‘De Vlag’, die begeleid ik.” Ik vraag me af wat dat is en wat die club doet. “Dat is een club van zo’n 6 jonge mensen die zich inzetten voor anderen. We zamelen geld in voor het Leger des Heils en hebben ook geholpen met de ‘Soepbus’ in Rotterdam. Nu zijn we bezig met het kerstdiner in Nieuwendijk voor mensen die het wat minder hebben.”

Kerstdiner door vrijwilligers
“Een supermarktketen heeft het initiatief om kerstdiners te organiseren voor mensen die dat goed kunnen gebruiken. De supermarkt levert de ingrediënten voor het diner en vrijwilligers organiseren de rest. Welzijnsinstelling Trema regelt de vrijwilligers. Wij hebben onze hulp aangeboden. Dus nu verzorgen wij de decoraties en halen en brengen we mensen die niet zelfstandig kunnen komen.”

Koken, zingen en bedienen
Ik word nieuwsgierig en wil weten wie de andere vrijwilligers zijn. “Er komen vrijwilligers van het Eetpunt Nieuwendijk, zij koken. Verder zijn er allerlei vrijwilligers die komen zingen, het geluid regelen en helpen met bedienen. Kinderen van de kinderopvang hebben zelfs wenskaarten gemaakt die de gasten na afloop meekrijgen. Er zijn mensen in Werkendam en Woudrichem die met weinig geld moeten rondkomen of die eenzaam zijn. Hen wordt het diner aangeboden en daar doen we het voor.”

Gedragen door anderen
Ben vertelt rustig verder en al snel blijkt dat hij toch nog wel meer doet. “Als je wil weten wat ik nog meer doe, tja, ik ben lid van de kerkenraad en van Kerk in Actie. Verder ben ik kaderlid van het CNV en bestuurslid van de Oranjevereniging Dussen. En dan vergeet ik bijna nog dat ik op de Buurtbus rijd.” Maar dan doe je toch hartstikke veel? “Nou, ik ben graag onder de mensen. Toen begin dit jaar mijn vrouw overleed ben ik ondanks alles doorgegaan met mijn werk en mijn activiteiten voor ‘kerk en samenleving’. Je moet van mensen houden om deze activiteiten te doen. En dat krijg je terug. Na het overlijden van mijn vrouw werd ik gedragen door de mensen om mij heen. Dat gaf een goed gevoel.”

Even een bakkie
“Ik ga nog regelmatig bij oudere mensen op bezoek. Zomaar. Even een bakkie doen. Dat vinden die mensen fijn. Maar ik ook. Ik zeg weleens tegen mensen: als je behoefte hebt om iemand te spreken, zoek dan iemand op. Ik geloof in positieve aandacht voor elkaar. Met elkaar los je namelijk alles op. Het levert ook nog eens energie en warmte op.”

Uitwisseling
Als laatste kom ik nog terug op de Jeugdclub ‘De Vlag’. Wat wil Ben nu eigenlijk bereiken met die jonge mensen? “Bewustwording en begrip. Ik wil graag mensen met elkaar in contact brengen. Er zijn altijd mensen dichtbij die hulp nodig hebben. We moeten ons bewust zijn dat een paar huizen verderop altijd wel een probleem of vraag is. Dat kan je zelf ook overkomen. En mensen zijn verschillend. Daarin is begrip en acceptatie belangrijk. Ik heb een paar jaar geleden met de Jeugdclub een uitwisseling georganiseerd met moslims. Zij kwamen bij ons een dienst bijwonen. Na de dienst spraken en aten we samen. Zij namen hun typische hapjes mee en wij die van ons. Wij zijn bij hen in de moskee geweest. En uiteindelijk hebben we een Turkse bruiloft mogen bijwonen. Voor iedereen een mooie ervaring.”

Na weer een inspirerend gesprek en nieuwe energie stap ik in de auto op weg naar een volgende voordeur.

Afbeelding 3